İş Bitiricilik ve Sonuç Odaklılık Kültürü -SERİ YAZI BÖLÜM 1-
Aile kültürümüzde dedelerimle sohbetlerde çok tartıştığımız, yıllarca teyzemle sohbet ettiğimiz muhteşem bir konuyu ele almak istedim.
Zira bu konu bireyleri çok ilgilendiren, günlük hayatta ev işlerinden tutun da yaşamın genel akışında karşımıza çıkan bir kavram aslında.
Tabi mesele iş hayatına bağlanınca çok daha önem kazanıyor.
İş bitiricilik kültürü ve sonuç odaklılık, bireylerin ve işletmelerin başarısında belirleyici bir rol oynamaktadır.
Bu kültürün benimsenmesi, yüksek çalışma kapasitesine sahip bireyler ve ekipler yaratır.
Bununla birlikte bu süreçte karşılaşılan engellerin aşılması ve yönetim kültürünün destekleyici bir rol oynaması çok önemlidir.
Bireylerin başladığını bitirme yeteneğinin geliştirilmesi:
1- motivasyon, 2- verimlilik ve 3- güvenilirlik
gibi önemli faydalar sağlar.
İş dünyasında sürdürülebilir veya süreklilik arzeden başarılar, bu unsurların etkin bir şekilde yönetilmesi ile sağlanabilir. Birçok yöneticinin şikayet ettiği “ben yokken firma takılmadan işlesin” düşüncesinin önemli öğelerinden biridir.
İş bitiricilik kültürü, bireylerin ve ekiplerin, karşılaştıkları görevleri zamanında ve etkili bir şekilde tamamlamaları anlamına gelir. Bu kültür, iş süreçlerinde yüksek verimlilik ve etkinlik sağlar. İş bitiricilik kültürü, sorumluluk alma, problem çözme yetenekleri ve inisiyatif kullanma gibi becerileri teşvik eder.
Sonuç odaklılık, belirlenen hedeflere ulaşmayı ve çıktılara odaklanmayı ifade eder. Bu yaklaşım, performans ölçümleri, belirlenen hedeflerin netliği ve sürekli iyileştirme süreçleri ile desteklenir.
Sonuç odaklı bireyler ve işletmeler, stratejik planlama ve performans yönetimi süreçlerinde belirgin bir avantaj sağlarlar (Drucker, 1999).
Yüksek çalışma kapasitesi deçalışanların ve ekiplerin, yoğun ve karmaşık iş yüklerini yönetme yeteneklerini ifade eder. Bu sektör değişikliği, alan değişikliği yapan bireylerde azıcık zaman alsa da, yeni mezunların başladığı zamandaki gibi uzun zaman almaz. Unutmayalım ki bu tip argümanlar çok genelenemez ve kişilere ve durumlara göre değişkenlik gösterebilir.
Yüksek çalışma kapasitesi:
1 zaman yönetimi, 2stresle başa çıkma 3 sürekli öğrenme gibi becerilerle ilişkilidir.
Yüksek çalışma kapasitesine sahip bireyler, iş hedeflerine ulaşmada daha etkili ve verimli olurlar
(Covey, 1989).
Başladığını bitirmek bir kültür meselesidir ve kökenleri iş bitiricilik mevhumunun içinde ele alınabilir.
Bu yetenek, bireylerin ve ekiplerin projeleri ve görevleri başarıyla tamamlamalarını sağlar. Şirketler için başladığını bitirebilme yeteneği bireylerin ve özellikle üstten aşağıya yöneticilerin planlama, kararlı ve disiplinli olmasını gerektirir. Bu üç yeteneğin birleşimine sahip olanlar,bu yeteneği geliştiren bireyler ve işletmeler, uzun vadeli başarı ve sürdürülebilir büyüme sağlarlar.
Yukarıda da bahsettiğimiz gibi bireyde iş bitiricilik :
a) Projelerin tamamlanması, bireylerin ve ekiplerin motivasyonunu artırır ve iş tatmini sağlar. Bitmeyen işler ise tatminsizlik, bazen endişe ve depresif bir ruh halini besler.
b) Bitirilen projeler, iş süreçlerinde verimliliği ve etkinliği artırır. Birim zamanda yapılan ve sonuca ulaşılmış işlere bir check mark atılır ve bağlı olduğu diğer işlere geçilir veya küçük gibi görünse de artık yapılması gereken bir iş olmadığından aşılmışlık ve geçirilmişliğin verdiği sayısal değerini KPI’larda alır.
c ) Sürekli olarak projeleri tamamlayan bireyler ve işletmeler, güvenilirliklerini ve itibarlarını artırır. İş hayatında kredibilitenin ikinci öğesi, iş sözlerine uymaktır. Zamanında, söylendiği gibi ve mali planı aşmadan biten işler başarılı işlerdir. Birincisi nedir derseniz, söz verilen şekilde ifade edileni bireysel olarak yerine getirmektir.
BURADA UNUTMADAN MÜKEMMELİYETÇİLİĞİN İŞ BİTİRİCİLİK ÖNÜNDE YARATTTIĞI engeline sonraki yazımızda değinelim isterim!
Bir sonraki bölümde engellerden bahsediyorum. Tıklayınız
KAYNAKLAR:
Covey, S. R. (1989). The 7 Habits of Highly Effective People: Powerful Lessons in Personal Change. Free Press.
Drucker, P. F. (1999). Management Challenges for the 21st Century.
Harper Business.Kotter, J. P. (1996). Leading Change. Harvard Business Review Press.
Schein, E. H. (2010). Organizational Culture and Leadership. Jossey-Bass.